Morgen start mijn officiële voorbereiding voor de marathon van Parijs. Het is nu al 2 jaar dat ik wil meelopen in Parijs en of het nu wel of niet samen met de anderen is, ik ga naar Parijs. Gisteren hebben we dan ook ons hotelletje geboekt voor 4 dagen. We maken er een mooie citytrip van.

Voor de najaarsmarathon ben ik er evenwel nog niet helemaal uit. Ik had al gestemd voor Amsterdam, volgens Maurice oersaai maar ik weet niet waarom, maar ik denk dat ik dan weer alleen zal mogen gaan. Samen met een hele bende is natuurlijk altijd leuker en daarom twijfel ik terug om toch Berlijn te lopen. Amsterdam heeft natuurlijk vele voordelen. Het is met de wagen bereikbaar, Berlijn ligt toch al gauw zo’n 850 kilometer van mijn bedje en dus moeilijk met de wagen te doen. Maar beiden zijn historisch, vind ik. In Amsterdam start de marathon in het Olympisch stadion en volgt voor een deel het Olympisch parcours langs de Amstel. Je gaat 2 keer door het overbekende Vondelpark enzovoort. Maar ook Berlijn heeft veel te bieden. Het is waarschijnlijk wel leuk om het traject te lopen waar het huidige wereldrecord werd gevestigd. Moeilijke keuze dus, tenzij iemand mij kan uitleggen waarom Maurice Amsterdam oersaai vindt.

De Leiemarathon maakt op mij geen enkele indruk. Dat ligt natuurlijk aan mezelf omdat ik van grote, drukbezochte stadsmarathons hou. Geef mijn maar duizenden lopers en dikke rijen supporters i.p.v. de kleinschalige, weliswaar veel goedkopere, locale wedstrijden. De oevers van de Leie zijn inderdaad een gedroomde locatie maar veel volk moet je daar niet verwachten en dat vind ik maar niks. Egoïstisch kan je denken maar heb ik dat recht dan niet? Een marathonvoorbereiding neem ik heel serieus en ik wil er dan ook presteren, uitlopen is voor mij geen optie, een snelle tijd wel. Dat wil zeggen, 20 weken harde voorbereiding en dan wil ik ook wel 100% achter mijn keuze staan. Brussel is uiteraard ook een grote stadsmarathon met een geweldig mooi parcours maar toch vrij saai omdat je weinig supporters aantreft. De aankomst op de Grote Markt maakt wel veel indruk maar het lange stuk van Tervuren naar het Jubelpark is eindeloos saai en eenzaam. Dus, eventueel, maar niet echt van harte.

Laat ik besluiten dat ik sowieso niet mee ga naar Wevelgem (te klein) of Eindhoven (geen 3 keer dezelfde op rij voor mij), maar mij wel kan aanpassen voor Amsterdam, Berlijn of Brussel. Toch kies ik voluit voor Amsterdam.

Zaterdag 1 november 2008

Vanaf vandaag is het gedaan met niksen, de marathonvoorbereiding moet weer starten. Omdat ik lange tijd niet gelopen heb besloot ik om maar 4,5 kilometer te lopen aan een rustig tempo.  Mijn hartslag was wel veel te hoog maar ik vond het leuk en ik had nergens pijn.  Natuurlijk, bijna een half uur over 4,5 km is veel te traag maar daar moet ik mij momenteel geen zorgen in maken, pas over 152 dagen moet ik opnieuw presteren.

Zondag 2 november 2008

Ik wil de afstand vandaag een beetje opdrijven, het tempo nog niet. Mijn hartslag was nog hoger dan zaterdag maar ik doe mijn best om mij daar nog geen zorgen in te maken. Eigenlijk had ik meer zin om met de mountainbike te gaan rijden maar door de hevige regen van zaterdag zag ik dat niet zo goed zitten. Ik moet eerlijk zeggen dat het rotslecht ging vandaag. Het lopen zelf voelde als een relaxmoment maar 8,5 km in 0:55:01 à hartslag 139 is heel zwak te noemen. En dan had ik ook nog eens pijn aan mijn achillespees en ik voelde terug pijn op de plaats waar ik tijdens de marathon van Eindhoven kramp kreeg. Vlug vergeten maar, die training.

Op 17 november start ik dan met de echte voorbereiding voor de marathon van Parijs. Vorig jaar wou ik ook al naar Parijs maar door mijn blessures kon ik toen niet, nu hopelijk wel. Ik ben in ieder geval ingeschreven. Ik heb me voorgenomen om het eens echt goed aan te pakken. D.w.z., dat ik alle raadgevingen goed ga opvolgen, laat dus maar komen, en ik dat ik ga afvallen.  Ik ga ook de marathonscheurkalender kopen en de hardloopjaarkalender. Na 20 weken zou ik dan klaar moeten zijn om de marathon te lopen in minder dan 3:30. Daarvoor heb ik me trouwens ook opgegeven.

Twaalf kilometer per uur. Dat is, in theorie, de snelheid die ik wil lopen tijdens mijn volgende marathon. Ik heb daar dan ook voor getraind maar ik ben nog niet zeker of ik daar ook voor zal gaan. Alles zal afhangen van mijn vorm van de dag en de pijn die ik al dan niet (liefst niet) voel. Maar zoals Mario hier gisteren reageerde, genieten zullen we zeker doen. Wijze woorden van deze toch wel ervaren loper. Ik hou ze in het achterhoofd. Maar gisteren dus lekker gelopen in de zalige herfstzon aan "marathontempo". 4,5 km in 0:22:03 aan een gemiddelde hartslag van 146 en een rustpols van 51. Die 146 komt voornamelijk door de heuvels die er in zitten, anders was het maar 142 geweest. En aangezien Eindhoven zo vlak is als een biljarttafel... Ook nauwelijks pijn gehad, alleen een vervelend drukkend gevoel maar dat heb ik er onmiddellijk uitgestretched. Ik heb er in ieder geval goede hoop in en ik kijk er echt naar uit. Een mooi nazomerweekend tijdens de gezelligste marathon van Nederland. Joepie!

Terug die hamvraag: "Eindhoven of niet?" Wel, gisteren tijdens een kort loopje is mij zeker iets duidelijk geworden, ik ga lopen in Eindhoven. Het zalige weer dat ze voorspellen zit daar zeker voor iets tussen. Al was het maar om te genieten van een weekendje weg. Welke afstand ik ga lopen weet ik nog niet. Enerzijds liefst de marathon, want daar heb ik tenslotte ook voor getraind, maar aan de andere kant weet ik niet of mijn achillespees dit zal volhouden. Gisteren ging het eigenlijk wel vlot, behalve dan die verdomde voet. Kniepijn had ik nauwelijks en het lopen zelf voelde heel naturel aan. Met een hartslag van 127 en een snelheid van 5:50 min/km ben ik heel optimistisch. Veel zal dus afhangen van mijn loopje van deze avond. Dan doe ik een laatste rondje van 4,5 km in marathontempo, 12 km/uur dus. Daarna gaan de boeken onherroepelijk dicht en moet ik beslissen. Maar één ding is zeker, zondag loop ik.

Mijn laatste 'lange' duurloop. Anderhalf uur rustig lopen, ontspannen en aangenaam. Tja, dat had het moeten zijn maar het lot besliste daar anders over. Mijn hartslag in rust was al hoger dan normaal maar dat heb ik iedere morgen. Ik begrijp nog altijd niet hoe dat komt en ik heb eigenlijk ook niet veel zin meer om me daar nog langer het hoofd over te breken. Als ik opsta en in bed blijf liggen draait mijn hartslag rond de 48. 's Avonds, wanneer ik meestal loop, heb ik een rustpols van min of meer 54. Maar tijdens het weekend loop ik meestal 's morgens, en dan is mijn rustpols, ongeveer 2 uur na het opstaan, tussen de 59 en de 64. Ik vind dat vreemd. Nu goed, dit tot daar. Ik ben dus beginnen lopen en het voelde vrij goed aan, het was fris maar het zonnetje maakte veel goed. De problemen begonnen eigenlijk na 10 kilometer. Mijn achillespees begon te trekken, enerzijds naar mijn kleine teen en anderzijds naar mijn bil. De laatste 2 kilometer waren dus helemaal niet leuk en ontspannen meer en dat vind ik, één week voor de marathon, niet echt hoopgevend. Ik kan dus alleen maar vaststellen dat mijn deelname in Eindhoven nog onzeker is.
Maar er is ook leuk nieuws. Ik heb een paar loopschoenen gewonnen via de Runnersweb-forum met Rob Veer. En vandaag, maandag, zijn deze aangekomen. Saucony's t.w.v. 120 euro. Da's altijd mooi meegenomen natuurlijk.

Ik herinner mij nog goed de wijze woorden uit de RunnersWorld over verstandig trainen: variatie om gewenning te voorkomen. Inderdaad, als je lichaam steeds maar weer diezelfde prikkels ondergaat treed er gewenning op en wordt je lichaam lui en doof voor die prikkels. Vorige week deed ik dus Yasso's800, deze week koos ik dan voor veel langere intervals, met name 3 x 2000 meter. In mijn geval betekent intervaltraining een tempo aanhouden aan een gemiddelde hartslag van zo'n 166. Een eerste sessie haalde ik een gemiddelde snelheid van 4:10 min/km aan 161, een tweede en een derde volgden, na 800 meter joggen, beiden in 4:13 min/km aan 165. Mooi resultaat vond ikzelf en tot daar het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat ik tijdens het uitlopen zo'n hevige pijn kreeg in mijn achillespees dat ik zelfs moest stoppen. Niet zo heel erg, want de training was zo goed als afgelopen, maar ik vond het toch niet leuk.

Dit was dan ook de laatste zware training voor Eindhoven, vanaf nu ga ik mijn conditie enkel nog maar wat onderhouden en voor de rest doe ik niets meer. Amper 10 dagen voor de wedstrijd moet dat kunnen, wat ik nu niet kan, zal ik binnen 10 dagen ook niet kunnen.

Bijna is het zover, de marathon van Eindhoven. Ben ik er klaar voor? Ik zou het begot niet weten. Ik ben in ieder geval nog niet ingeschreven maar ons hotel is wel geboekt. De reden dat ik nog niet ingeschreven ben is gewoon omdat ik nog niet weet welke afstand ik ga lopen. Als alles meezit loop ik de marathon maar als ik in de laatste 2 weken nog te veel pijn voel zal het de halve worden. Of misschien toch niets. Conditioneel sta ik er heel goed voor. Ik loop mijn lange duurlopen vlot aan 5:45-6:00 met een gemiddelde hartslag van 132-138 en de snelle duurlopen aan 4:40-4:50 met een gemiddelde hartslag van 148-152. De tempolopen doe ik aan 4:30 met een gemiddelde hartslag van 162. Ik heb ook al 2 dertigers in de benen. Woensdag deed ik dan ook nog eens de Yasso's800 (10 x 800 meter) aan een gemiddelde snelheid van 3:20-3:30 per 800 meter. Mijn herstel zat ook geweldig goed met een daling van HR162 naar 125 na nog geen 400 meter rustig lopen (7:30 min/km).  Mijn deelname in Eindhoven zal dus duidelijk afhangen van mijn knie en mijn achillespees maar eigenlijk heb ik er wel vrij goede hoop in. Dus, zonder tegenbericht, tot in Eindhoven.

De laatste tijd hoor ik nogal wat gejammer over blessures en dan niet eens op de laatste plaats van mezelf. Na de marathon van Eindhoven vorig jaar liep het goed mis voor mij, ik kon nog maar met moeite 3 km lopen en dan werd de pijn zo hevig dat zelfs stappen nog maar moeilijk ging. Ik liet mij behandelen en ik werd beter maar tot nu toe kon ik nog niet één keer pijnvrij lopen. Zowel mijn knie als mijn achillespees doen altijd heel vervelend maar ik loop door de pijn heen. Niet zo verstandig natuurlijk, maar ik zou graag terug de marathon van Eindhoven lopen dit jaar.

WAAROM VERTEL IK DIT NU ALLEMAAL ?

Gisteren ging ik dan weer lopen. Ik nam me voor om, volgens mijn schema, 1 uur te lopen aan een gemiddelde hartslag van 150. Van in het begin kwam de pijn al opzetten, zowel aan mijn knie als aan mijn voet, maar ik liep door aan zo'n 4:30 4:45. Het deed zo'n deugd aan mijn hartje en aan mijn longen. Soms minderde de pijn, soms kwam de pijn terug en soms kreeg ik een veel heftigere pijnscheut. Vervelend, maar ik ben er mee leren leven, van zodra ik stop met lopen is die pijn ook weer weg, ik zit er dus niet de hele avond mee. Twee kilometer voor ik terug thuis was, hoorde ik iemand achter mij lopen, het was mijn buurman. Ik besloot om voor de gezelligheid mee te lopen met hem maar hij liep sneller dan ik. Toch volgde ik hem. Mijn hartslag bereikte zo 160 maar we konden toch blijven praten. Ik realiseerde mij plots dat ik moest opletten van mijn blessures maar ik voelde niet meer de minste pijn. Helemaal niets meer. Tien kilometer liep ik met pijn en dan plots, met z'n twee, niks meer.

Ik begin mij af te vragen of die pijn niet psychologisch is. Zou dat niet zo kunnen zijn in vele gevallen? Als je een pijntje voelt ga je jezelf daar natuurlijk op fixeren en dan denk je aan niets anders meer dan aan die pijn. Met z'n twee, ik loop normaal altijd alleen, praat je wat over van alles en nog wat en ben je op het gesprek gefocust, dan denk je niet aan die pijn. Of zou het net andersom zijn? Dat je de pijn niet meer voelt omdat je op het gesprek geconcentreerd bent? Heeft iemand al een gelijkaardige ervaring gehad?

Eindelijk, ik zie de wereld weer in kleur!
Gisteren was het dan eindelijk zo ver, de Antwerp 10 miles. Ik keek er al weken naar uit en ik wist dat het erop of eronder zou worden, het werd er boenk op. Ik kan met woorden niet uitdrukken hoe blij ik nu ben. Na mijn lange blessure klauterde ik langzaam uit de put en ik zou Antwerpen beschouwen als een test voor de toekomst. Ik had mij voorgenomen om rustig te starten met de rest van de deelnemers en gaandeweg te evalueren hoe het met mij gaat. Vanaf het begin dus gewoonweg super. Ik voelde mij goed en de sfeer in Antwerpen was heel tof, al die lopers die zich opmaken om een mooie persoonlijke prestatie neer te zetten, het heeft iets speciaal vind ik. Mijn plannen om de 5 km eerst te lopen en dan de 16 heb ik laten varen omdat ik mij heel goed voelde en ik mij toch wou concentreren op die 10 miles. Goed gedacht dus. Na een half uurtje wachten midden in de mensenmassa mochten we vertrekken. Gelukkig stond Muriel bij mij en al pratend ging de tijd nog redelijk vooruit. Maar dan waren we weg en ik had er zin in. Door die massa heen geraken bleek niet zo gemakkelijk maar beetje bij beetje voelde ik dat het goed zat en ik kon mijn tempo alsmaar verhogen. En ik genoot van alles, net zoals ik het mij had voorgesteld. En toch kon ik steeds sneller lopen want mijn knietje deed braaf mee en heeft nooit lastig gedaan. Ja, hij liet wel even weten dat hij er was maar niet op een hinderlijke manier, dus dacht ik: "Lopen maar!". Na 8 km kwam ik door in 0:39:15 en ik begon te rekenen... nog eens 8, dat maakt dan 1:20. Daar kon ik op dat moment tevreden mee zijn. Ik kwam steeds meer vooraan die grote mensenzee en daar was wel aardig wat ruimte en dus kon ik nog sneller. Ik moet zelfs zeggen dat ik niet één keer in de problemen gekomen ben. Tunnel in, tunnel uit, op en neer, het hinderde me niet, ik kreeg vleugels. Ik rekende niet in tijd maar in genot en ik genoot, als je dat maar weet. Zelfs de Waaslandtunnel op was nog een kwaad stuk maar ik had het al dansen willen doen, zo goed voelde ik mij nog. En dan kwam de finish. Ik heb nog even alles gegeven en ik kwam aan in 1:14:02. Weet maar dat deze tijd mij weer hoopvol maakt voor de komende wedstrijden. De wereld terug in kleur.

Ingeschreven voor :

20-04-2008 : Antwerp 10 miles
25-05-2008 : 20 km door Brussel

Het zal van de dag afhangen of ik die ook zal kunnen uitlopen.

18-02-2008
Lopen : 13,7 km - 1:23:10 - avHR131

14-02-2008
Lopen : 8,7 km - 0:43:08 - avHR156

07-02-2008
Lopen : 7,2 km - 0:53:46 - avHR118

04-02-2008
Lopen  : 8,7 km  - 0: 49:16 - avHR143